Fića Nacionale

THE WORD Fića Nacionale

„Kupljeni Fića je šezdesetih godina prošlog veka bio događaj ravan rođenju ili smrtnom slučaju u porodici. Inicijacija novog “ljubimca” vršila se tako što bi vlasnik ukrcao neverovatnu količinu oduševljene komšijske dece i provozao ih po kraju…“

Leksikon YU mitologije

Promatrajući današnje modele A klase, kako se stručno nazivaju “oni mali automobili”, poredeći njihove zapremine gepeka ili dužinu zadnje klupe, često se upitamo – kako smo u detinjstvu uopšte uspevali svi da se popakujemo u našeg porodičnog ljubimca. Da, Zastava 750, što je bila jugoslovenska oznaka za upgrade FIAT-ovog Seicenta, po licenci proizveden i u srcu Šumadije, u Kragujevcu, bio je neizostavan deo života svakog prosečnog Jugoslovena pune tri decenije.

Ta 1955. je možda i najvažnija godina u istoriji srpsko (jugoslovensko)-italijanskih odnosa. Nakon što je konačno okončana desetogodišnja Tršćanska kriza, koja predstavlja zasigurno najlošije razdoblje u odnosima dve nacije, istovremeno počinje fabrička proizvodnja putničkog vozila dostupnog radničkoj klasi, kao krunski dokaz da nova komunistička vlast želi industrijalizaciju čak i uz saradnju sa Zapadom. A taj najbliži “Zapad”, bilo da je u pitanju moda, muzika ili fudbal – od tada pa do danas –uvek će biti Italija.

Kako to uvek biva sa stvarima koje postanu popularne, prvi pouzdan znak sveopšte prihvaćenosti je – nadimak. U to vreme je na stranicama dnevnog lista “Borba” izlazio strip “Kurir Fića”, a kako legenda kazuje, mnogima su oči simpatičnog crtanog čovečuljka neodoljivo ličile na farove četvorotočkaša. I tako, rođen je Fića!

Neverovatan je bio stepen inkorporiranosti tog automobila u svakodnevicu običnog čoveka, stoga ne čudi da je Fića postao svojevrsna pop ikona. Organizovale su se čak i fudbalske utakmice sa velikom loptom, gde su “fiće” bile igrači, a njegovom kultnom statusu su u drugoj polovini sedamdesetih doprineli i film “Nacionalna klasa” i tv serija “Grlom u jagode”, dva remek dela srpske filmske i TV produkcije. Za razliku od sledećeg velikog projekta kragujevačke fabrike, automobila Yugo, koji je umesto “projekta veka” završio kao objekat ismevanja u holivudskim filmovima kao najgori auto svih vremena, Fića je zauvek zadržao brand imidž nezaustavljivog i hrabrog autsajdera koji savladava sve prepreke, “malog tela ali velikog srca”.

Stoga i ne čudi što je zavladalo veliko uzbuđenje u srpskoj javnosti kada je 2012. godine u Kragujevcu počela proizvodnja novog FIAT-ovog modela 500L, koji je odmah u narodu dobio ime – a koje drugo nego – “Veliki Fića”. Naravno, najveća razlika u poređenju sa životopisom originalnog Fiće je ležala u činjenici da je ovaj proizvod prevashodno namenjen stranim tržištima.

Globalna komunikacija je pozicionirala model u segmentu porodičnog, gradskog automobila, o čemu najbolje svedoči kampanja “Motherhood” za britansko tržište. Za uvek izazovni proboj na američko tržište komunikacija je potcrtavala “Italian way of life”, jer su prema istraživanjima primarne grupe zainteresovanih mlađe porodice koje žele prostor i mogućnosti za individualizaciju izgleda automobila, zatim žene koje ovaj model doživljavaju kao modni detalj, kao i novi talas doseljenika iz Evrope, visokoškolovanih mladih ljudi koje vuče nostalgija. U tom cilju su se isticale duhovite televizijske kampanje “The Italians are coming” i “Unbelieveble big” sa Puff Daddyjem.

Dodatni PR “vetar u jedra” su svakako predstavljale i scene u kojima papa Francesco tokom svoje posete SAD-u u septembru 2015. kao “papamobil” koristi upravo FIAT 500L, čime je njegov imidž o papi bliskom “običnom narodu” snažno podržao željenu percepciju o brendu – kao pristupačnom i popularnom.

A u Srbiji, ključne reči kada je u pitanju imidž modela 500L su “ponos” i “nacionale”. Opravdano ili ne, vreme je sudija.

Srodni tekstovi:
Poslednja desetka

Čitaj dalje: